Biblioteka warszawska, Volumen3

Portada
A. Krasiński, 1857
0 Opiniones
Las opiniones no están verificadas, pero Google revisa que no haya contenido falso y lo quita si lo identifica
 

Comentarios de la gente - Escribir un comentario

No encontramos ningún comentario en los lugares habituales.

Páginas seleccionadas

Otras ediciones - Ver todas

Términos y frases comunes

Pasajes populares

Página 340 - Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare praesumpserit indignationem Omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum.
Página 621 - Krytyka nowoczesna podniosła też same paradoksa, jakby na osłonienie słabości i przesądnych wyobrażeń jego wieku. Kochał Skarga swój kraj i dlatego pragnął go widzieć rządnym, wtedy najbardziej, kiedy Rzeczpospolita nachylała się swoim nieładem do upadku. Podpierał władzę królewską, gdy właśnie jej osłabienie rozprzęgało wszystkie spójnie politycznej budowy. Namawiał do jedności wiary, widząc, że za rozerwaniem kościoła szło powszechne rozbratanie serc i jedności...
Página 714 - Sachez pourtant, pilotes du royaume, Combien j'admire un homme de vertu, Qui, regrettant son hôtel ou son chaume, Monte au vaisseau par tous les vents battu. De loin, ma voix lui crie : Heureux voyage ! Priant de cœur pour tout grand citoyen. Mais au soleil je m'endors sur la plage. En me créant Dieu m'a dit : Ne sois rien.
Página 622 - Manuel. Pełen charakteru i odwagi cywilnej, roztropnie jednak kierował kroki — ulegał okolicznościom, ale nigdy nie odstępował swego zdania, ani płocho przemieniał roli. Mając za pierwszą cnotę posłuszeństwo zakonne, ani sięgając do głębi politycznej Jezuitów, nie dziw, że w prostocie i szczerości ducha stawał się...
Página 512 - Silną myśl obudziło to słowo, silniejszą od strasznego wichru i szalonego chaos, które znaleźliśmy na tym grzbiecie Kordylierów. Żadna burza ni nasze zimowe zamiecie nie mogą iść w porównanie z tutejszą niepogodą; a jednak ta myśl, że się przechodzi przez największy i może najmłodszy łańcuch gór na świecie, pokonała wielki trud i prawie bawiła się z zawichrzonymi żywiołami.
Página 622 - Aby wiernie odpowiedzieć powołaniu, nie dość było kaznodziei ówczesnemu na ogólnśm stanowisku chrześciańskióm: trzebabyło zgłębiać wady i słabości przemagające w narodzie, i nad ich wykorzenieniem pracować. Podjął tę pracę chwalebną Skarga, każąc przeciw zepsuciu powszechnemu, i światłe, gorliwości pełne dając rodakom swoim przestrogi. „Senatory, aby na swoję godność i przysięgę pamiętali; bracią młodszą tej Korony, aby starszych słuchali, upominał.
Página 622 - ... wyrokami Boga, który dzierży w swych ręku serca ludzkie, iw skarbnicy swojej wszechmocy ma równie nagrody dla ułomności cnotliwej, jak kary dla występnej wielkości. Jakoż żywił w sobie Skarga raczej uczucia niżeli zdania spółczesnych republikanów. Mniemał, że idea rzeczypospolitej mogła karmić wysokie cnoty obywatelskie, ale nie przypadała do miary z rzeczywistym stanem społeczeństwa. Tron uważał za jedyną twierdzę i podporę wolności — wolność za nieoddzielną...
Página 512 - ... żywiołami. Zatrzymaliśmy się na chwilę przy kasuczy Cumbre, na wierzchu Cumbre. Nikt z naszej gromady nie doświadczył słabości, puma, pochodzącej ze zbytecznego rozrzedzenia atmosfery. Co do mnie, nie czułem nawet różnicy żadnej w oddechu i żadnych dolegliwości, o jakich wojażerowie piszą. Ledwośmy odeszli od kasuczy i poczęli spuszczać się na drugą stronę, straciliśmy drogę i muły zapadać poczęły w śniegu, który tu w daleko większej obfitości leżał niżeli...
Página 409 - Et idea etiam officium histrionum, quod ordinatur ad solatium hominibus exhibendum, non est secundum se illicitum, nee sunt in statu peccati: dummodo moderate ludo utantur, id est, non utendo aliquibus illicitis verbis vel factis ad ludum, et non adhibendo ludum negotiis et temporibus indebitis.
Página 621 - ... z tej samej wysokości, z jakiej zapatrywał się na wszystkie rzeczy ludzkie: zasady jej, jak kapłan, prowadził z nieba. Sprawiedliwość i pobożność z strony panujących, wierność i uległość z strony poddanych — kapłaństwo królujące, rząd duchowny z królem i przez króla, to jego polityka. Stawia on wszystkich zarówno pod władzą i wyrokami Boga, który dzierży w swych ręku serca ludzkie, iw skarbnicy swojej wszechmocy ma równie nagrody dla ułomności cnotliwej, jak...

Información bibliográfica